Κυριακή, 28 Δεκεμβρίου 2014

Ας βρούμε το "ΓΙΑΤΙ" της ζωής (βίντεο)

Αυτός ο κόσμος με το πλήθος των διαδικτυακών πληροφοριών που πληροφορούν αλλά δεν εκπαιδεύουν - όπως το θεωρεί η ΝΕΑ ΑΚΡΟΠΟΛΗ - μας αρέσει αλλά με ποιο τίμημα; Την ανταλλαγή της εσωτερικής αλήθειας με την ψευδαίσθηση της εξωτερικής γνώσης.


«Ζούμε σε έναν υλιστικό κόσμο...μπορεί να έχουμε αναπτύξει τρομερές επικοινωνίες… μπορούμε αυτή τη στιγμή να επικοινωνήσουμε με την Κίνα, αλλά από την άλλη μεριά ίσως είναι η εποχή που οι άνθρωποι είναι πολύ απομονωμένοι και μόνοι. Ο καθένας επικοινωνεί μέσω της τεχνολογίας με όλον τον κόσμο αλλά δεν ξέρει ποιος είναι ο διπλανός του. Η Φιλοσοφία μας βοηθά να βγούμε από αυτή τη «φυσαλίδα»: μας βοηθά να βρούμε τον ουρανό μέσα μας...αλλά χρειάζεται να υπάρχει κάτι μέσα μας ώστε όταν παρατηρούμε τον ουρανό να διερωτόμαστε, να προβληματιζόμαστε. Εκεί είναι που γεννιέται η Φιλοσοφία: η ικανότητα να αναρωτιόμαστε το «γιατί» της ζωής μας. Αυτό μας κάνει φιλοσόφους στην πράξη : να μπορούμε να γινόμαστε σιγά-σιγά, λίγο-λίγο, πιο κυρίαρχοι του εαυτού μας. Η Φιλοσοφία υπάρχει αλλά την πράξη τη βάζουμε εμείς, ο καθένας στη ζωή του.»


Με αυτά τα λόγια ο αντιπρόεδρος του Διεθνούς Πολιτιστικού και Φιλοσοφικού Οργανισμού «ΝΕΑ ΑΚΡΟΠΟΛΗ» καθηγητής Φιλοσοφίας Γιώργος Πλάνας, έδωσε έναυσμα για συζήτηση και σκέψη, κατά την παρουσίασή του «Η Φιλοσοφία στην πράξη», στην εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στο βιβλιοπωλείο IANOS, την Τετάρτη 19/11/2014, με μεγάλη συμμετοχή κοινού όλων των ηλικιών.


Δείτε ένα βίντεο με την ομιλία:




Δείτε, επίσης, φωτογραφίες από το αφιέρωμα στη φιλοσοφία 2014 σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας http://goo.gl/GDFiyv

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΜΑΣ

Τετάρτη, 10 Δεκεμβρίου 2014

ΝΕΑ ΑΚΡΟΠΟΛΗ: Η Φιλοσοφία Επιστρέφει με... φωτογραφίες


Ο Νοέμβριος του 2014 ήταν για τη Νέα Ακρόπολη όπως και για την UNESCO ο μήνας της φιλοσοφίας. Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα της Φιλοσοφίας, διοργανώσαμε σε όλη την Ελλάδα διάφορες δραστηριότητες για να δείξουμε ότι η Φιλοσοφία Επιστρέφει.

Με αφορμή όλες αυτές τις δραστηριότητες δημιουργήσαμε ένα άλμπουμ στο Flickr όπου συγκεντρώσαμε τις καλύτερες στιγμές που συνέλαβε ο φωτογραφικός φακός.

Μπορείτε να πάρετε μια γεύση των δράσεών μας βλέποντας τη συλλογή που ετοιμάσαμε για εσάς.

Δείτε το άλμπουμ εδώ


Δείτε αναλυτικά τις δράσεις που κάναμε στο παρακάτω link:

Φιλοσοφία για τη ζωή!

Σάββατο, 6 Δεκεμβρίου 2014

Εκεί όπου η εναλλακτική άποψη δεν είναι αιρεση - ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΝΕΑ ΑΚΡΟΠΟΛΗ

Εδώ και πάνω από 3 δεκαετίες φέρνουμε φως και γνώση μέσα από τις ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΝΕΑ ΑΚΡΟΠΟΛΗ. Κόντρα σε μια μεσαιωνική νοοτροπία όπου κάθε εναλλακτική άποψη θεωρείται ως αιρεση, η ΝΕΑ ΑΚΡΟΠΟΛΗ, συνεχίζει να "σκάβει" βαθιά μέσα στα χρυσοφόρα ορυχεία της αρχαίας Σοφίας και ανασύρει το θησαυρό της δοκιμασμένης και αληθινής γνώσης.

Μπορείτε να μας βρείτε στα καλύτερα βιβλιοπωλεία της Ελλάδας


Σειρά βιβλίων από τις ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΝΕΑ ΑΚΡΟΠΟΛΗ




Σειρά minibooks από τις ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΝΕΑ ΑΚΡΟΠΟΛΗ





Τεύχη του περιοδικού ΝΕΑ ΑΚΡΟΠΟΛΗ



ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΜΑΣ

Δευτέρα, 17 Νοεμβρίου 2014

Η Φιλοσοφία στη Ζωή - Συνέντευξη του Γ. Α. Πλάνα στη metrogreece.gr

Αναδημοσίευση από το metrogreece



"Η Φιλοσοφία είναι κυρίως για τους νέους, γιατί αυτοί είναι το μέλλον", αναφέρει μεταξύ άλλων ο καθηγητής κ. Γιώργος Πλάνας. Mε αφορμή την εκδήλωση για την Παγκόσμια Ημέρα Φιλοσοφίας, με θέμα «Η Φιλοσοφία στη ζωή», που πραγματοποιείται την ερχόμενη Τετάρτη 19 Νοεμβρίου στον Ιανό, ο κ. Πλάνας μίλησε στο metrogreece.gr για τον ρόλο της Φιλοσοφίας στην καθημερινότητά μας...

Πώς η φιλοσοφία – ως η αναζήτηση της αλήθειας – καταφέρνει να μας φέρει πιο κοντά στη ρίζα των πραγμάτων;

Μιλάμε για τη Φιλοσοφία όχι ως τη θεωρητική επιστήμη που παραμένει μόνο στα βιβλία: τα βιβλία - και οι διδασκαλίες που βγαίνουν από αυτά - πρέπει να γίνουν «εργαλείο» εσωτερικής έρευνας και εξωτερικής παρατήρησης. Ερευνώ τον εαυτό μου και παράλληλα τον κόσμο, τις καταστάσεις. Ερευνώ μέσα από το πρίσμα του να μάθω «γιατί συμβαίνουν μέσα μου αυτά που συμβαίνουν», αλλά και γιατί προκύπτουν τα κοινωνικά και ιστορικά γεγονότα της εποχής μας. Ερευνώ με ανοιχτό μυαλό και διάθεση για εφαρμογή πρώτα σε εμένα. Έτσι αποφεύγω το χάσιμο χρόνου σε ανούσιες κριτικές και σχόλια προς τους άλλους. Ψάχνω για το πραγματικό «γιατί» πίσω από τα φαινόμενα και τον θορυβώδη σχολιασμό. Έτσι μπορεί να φτάσω πιο κοντά στην πραγματική αιτία, στην πραγματική ρίζα των πραγμάτων.

Πόσο επηρεάζει την καθημερινότητά μας και την ποιότητα της ζωής μας κατ’ επέκταση;
Όταν φτάνουμε στο πραγματικό «γιατί» μπορούμε να δώσουμε καλές λύσεις. Μπορούμε να βιώσουμε τη ζωή ως ενεργοί, «ζωντανοί» άνθρωποι που αγαπούν πραγματικά τον εαυτό τους, τους συνανθρώπους τους, την πόλη τους, τη Φύση. Η καλύτερη ποιότητα ζωής δεν θα έρθει από εξωτερικούς παράγοντες μόνο: σίγουρα βοηθά να έχουμε, π.χ., καλύτερες εργασιακές συνθήκες, αλλά στην εποχή μας που όλα ρέουν και αλλάζουν, είναι η δική μας εσωτερική στάση που τη βελτιώνουμε μέσα από τη Φιλοσοφία και έτσι αποκτούμε έναν εσωτερικό σταθερό τρόπο αντιμετώπισης της ζωής: δρούμε θετικά και πιο χαρούμενα.

Μπορείτε να μας πείτε απλά παραδείγματα της φιλοσοφίας στην καθημερινή μας ζωή και στην πράξη που ενδεχομένως να μην συνειδητοποιούμε ούτε εμείς οι ίδιοι;
Θέλουμε να αλλάξουμε τον κόσμο προς το καλύτερο. Διαμαρτυρόμαστε για τα κακώς κείμενα, την άσχημη συμπεριφορά, τις αδικίες. Μια ευγενική πράξη στον δρόμο αμέσως μας κάνει να αισθανθούμε καλύτερα και να πούμε «τελικά, υπάρχουν άνθρωποι!». Οπότε, αυτοί οι «άνθρωποι» να γίνουμε πρώτοι εμείς. Πρώτα ο καθένας μας να μειώσει τον εγωκεντρισμό, να σεβαστεί την πόλη του, να μην γίνεται αγενής από τη βιασύνη της ημέρας, να δρα ψύχραιμα. Να βιώσει πρακτικά το ότι είναι μέρος του συνόλου: το να οργιστώ μέσα στο μετρό, στο αυτοκίνητο, στις επαγγελματικές και προσωπικές μου σχέσεις είναι το μόνο εύκολο σε μια πραγματικότητα με πιέσεις από πολλούς τομείς της ζωής, αλλά ποιον βοηθώ έτσι; Σίγουρα όχι εμένα, σίγουρα όχι τους συνανθρώπους μου.

http://www.metrogreece.gr/Portals/0/AuthorsImages/2014/11/HMfISA%20A4.jpg

Για 2η συνεχή χρονιά η εκδήλωση γίνεται σε συνδυασμό με την Παγκόσμια Ημέρα Φιλοσοφίας της UNESCO και φέρει την αιγίδα της. Πόσο σημαντική είναι σήμερα μια Παγκόσμια Ημέρα Φιλοσοφίας;
Η Παγκόσμια Ημέρα Φιλοσοφίας έχει καθιερωθεί από την UNESCO από το 2002, αλλά επίσημα από το 2005. Μια Παγκόσμια Ημέρα Φιλοσοφίας είναι πολύ σημαντική επειδή διεθνώς προωθεί τη Φιλοσοφία ως κάτι απαραίτητο για τους ανθρώπους. Η Φιλοσοφία είναι για όλους, αλλά ιδιαίτερα για τους νέους, επειδή οι νέοι είναι αυτοί που τη χρειάζονται, επειδή είναι το μέλλον.
Αλλά επίσης επειδή μέσα από την Παγκόσμια Ημέρα Φιλοσοφίας θίγεται η ανάγκη για:
• Φιλοσοφική αναβίωση των εθνικών και διεθνών παραδόσεων
• Διάδοση της ικανότητας για ελεύθερη σκέψη χωρίς καθοδήγηση
• Ανάγκη για εποικοδομητικό διάλογο ανάμεσα στους ανθρώπους [πιο σημαντικό ν’ ακούς παρά να μιλάς όταν μιλάς, για να σ’ ακούν, πρέπει πρώτα να έχεις μάθει ν’ ακούς]
• Προώθηση της έρευνας στις φιλοσοφικές προσεγγίσεις των αρχαίων για εύρεση λύσεων στα σύγχρονα προβλήματα. Αν το σκεφτούμε πιο προσεκτικά θα δούμε ότι οι σύγχρονοι επιστήμονες και λόγιοι αναζητούν λύσεις που βασίζονται στην αρχαία φιλοσοφία και επιστήμη.

Μπορεί η φιλοσοφία να κάνει τον κόσμο μας καλύτερο και πιο αρμονικό; Και αν ναι, με ποιον τρόπο;
Είναι λυπηρό να επικοινωνούν οι νέοι με το διπλανό τους μέσω του κινητού τηλεφώνου τους. Νιώθουν ότι κανείς δεν νοιάζεται γι’ αυτούς, επομένως νιώθουν «ορφανοί». Στον κόσμο των μεγάλων επικοινωνιών, όλοι είναι απόλυτα μόνοι τους... απομονωμένοι. Είναι η κατάρα του τρομερού τεχνολογικού πολιτισμού. «Ο άνθρωπος κατέκτησε τη σελήνη αλλά όχι τον εαυτό του», τόνισε ο Αργεντινός φιλόσοφος Jorge Angel Livraga. Επομένως η τεχνολογία δεν λύνει τα ανθρώπινα προβλήματα. H Φιλοσοφία είναι το «κλειδί» για φυσιολογικούς ανθρώπους. H Φιλοσοφία είναι για όλη τη ζωή. Πρέπει, πραγματικά, να είμαστε φιλόσοφοι και να ζούμε φιλοσοφικά: να αναρωτιόμαστε, να σκεφτόμαστε, να ερευνούμε, να θέλουμε να μαθαίνουμε και κυρίως: να κάνουμε πράξη τα όσα μαθαίνουμε εφαρμόζοντας τα πρώτα σε εμάς. O κόσμος μας θα γίνει καλύτερος και πιο αρμονικός όταν ο καθένας μας γίνει καλύτερος και πιο αρμονικός.


O Γιώργος Πλάνας είναι καθηγητής Φιλοσοφίας, Συμβολολογίας και Αρχαίων Φιλοσοφικών Θεωριών και αντιπρόεδρος του διεθνούς πολιτιστικού και φιλοσοφικού οργανισμού «Νέα Ακρόπολη», ενώ είναι και
προσκεκλημένος ομιλητής στην εκδήλωση στο βιβλιοπωλείο Ιανός (Σταδίου 24, Αθήνα), την ερχόμενη Τετάρτη 19 Νοεμβρίου, στις 9 μ.μ., η οποία τελεί υπό την αιγίδα της Ελληνικής Εθνικής Επιτροπής UNESCO.
Χορηγός επικοινωνίας της εκδήλωσης, είναι το metrogreece.gr.


Κυριακή, 9 Νοεμβρίου 2014

ΝΕΑ ΑΚΡΟΠΟΛΗ - Η Φιλοσοφια στη Ζωη - Δρασεις στην Αθηνα

Δείτε τις δράσεις που κάνει η ΝΕΑ ΑΚΡΟΠΟΛΗ για την Παγκόσμια Ημέρα της Φιλοσοφίας

«Η Φιλοσοφία στη ζωή»
A Festival for Ideas for the Future

Δείτε τις δράσεις που κάνει η Νεα Ακροπολη στην Αθήνα


Ενημερωθείτε για τις δράσεις μας από τη σελίδα μας στο Facebook:

ΝΕΑ ΑΚΡΟΠΟΛΗ - Φιλοσοφία στη Ζωη - Δραστηριότητες στη Θεσσαλονίκη

Νέα Ακρόπολη, Διεθνής Πολιτιστικός και Φιλοσοφικός οργανισμός | Φιλοσοφία, Πολιτισμός, Εθελοντισμός

Παγκόσμια Ημέρα Φιλοσοφίας

«Η Φιλοσοφία στη ζωή»
A Festival for Ideas for the Future
Η Φιλοσοφία, με τον πρακτικό και βιωματικό τρόπο που  προτείνει η Νέα Ακρόπολη, είναι αναγκαία και άκρως σημαντική για τον  σύγχρονο άνθρωπο: για  να βρει διέξοδο στο αδιέξοδο που πλήττει την κοινωνία και να ξεπεράσει  την  κρίση, σε κάθε μορφή,   ελπίζοντας και χτίζοντας  έναν νέο και καλύτερο κόσμο με τιμόνι τη Γνώση αντί την άγνοια και την ημιμάθεια.
Σε συνδυασμό με την Παγκόσμια Ημέρα Φιλοσοφίας της UNESCO, ο Διεθνής Πολιτιστικός και Φιλοσοφικός Οργανισμός “Νέα Ακρόπολη” διοργανώνει για όλο τον Νοέμβριο 2014, πολλές και ποικίλες δραστηριότητες, στις μεγάλες πόλεις της Ελλάδας, παρουσιάζοντας τη “Φιλοσοφία στη ζωή”.
Δείτε τις δραστηριότητες στη Θεσσαλονίκη:




Ενημερωθείτε για τις δράσεις μας από τη σελίδα μας στο Facebook:

Παρασκευή, 5 Σεπτεμβρίου 2014

Νέα Ακρόπολη - Summer Camp 2014

Για ακόμη μια χρονιά βρεθήκαμε όλοι μαζί στην καλοκαιρινή κατασκήνωση που κάνουμε κάθε χρόνο και δόθηκε η ευκαιρία να μάθουμε τι είναι η Νέα Ακρόπολη ακόμα βαθύτερα.

Και τι δεν κάναμε μέσα σε αυτές τις λίγες ημέρες;

Πλουτίσαμε με τις νέες γνωριμίες. Χαρήκαμε τη φύση. Κάναμε τους δικούς μας συμβολικούς Ολυμπιακούς Αγώνες. Γνωρίσαμε τη φιλοσοφία μέσα από τα μαθήματα. Κάναμε ασκήσεις ψυχολογίας, τάι τσι, γιόγκα κ.α. Γίναμε καλύτεροι μαθαίνοντας περισσότερα για τη φύση και τον εαυτό μας.

Αφήσαμε στην άκρη για λίγες ημέρες τα κινητά και τους υπολογιστές και ζήσαμε τη συμβίωση ρεαλιστικά και προσωπικά και όχι φανταστικά και απρόσωπα όπως κάνουμε συνήθως από το facebook.

Δείτε κάποιες από τις φωτογραφίες:

ΝΕΑ ΑΚΡΟΠΟΛΗ - Μαθήματα

ΝΕΑ ΑΚΡΟΠΟΛΗ - Παιχνιδοασκήσεις

ΝΕΑ ΑΚΡΟΠΟΛΗ - Συντροφικότητα

ΝΕΑ ΑΚΡΟΠΟΛΗ - Αγώνες

Μπορείτε να πάρετε μια ματιά για τις δράσεις μας μέσα από το φώτο-άλμπουμ μας εδώ.


ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΝΕΑ ΑΚΡΟΠΟΛΗ - Η ΣΕΛΙΔΑ ΜΑΣ ΣΤΟ FACEBOOK

Δευτέρα, 28 Ιουλίου 2014

Τι είναι η Νέα Ακρόπολη - Η σελίδα μας στο Facebook

Νέα Ακρόπολη - Το σκοτάδι δε νικιέται με χτυπήματα αλλά με φως



Γίνετε φίλοι μας στο Facebook για: 

  • να ενημερώνεστε για τις δραστηριότητές μας,
  • να βλέπετε ενδιαφέρον περιεχόμενο,
  • να εμπνέεστε από το "Ρητό της Ημέρας"
  • να μαθαίνετε νέες ιστορίες σοφίας 
  • να διαβάζετε την αλήθεια για κάθε χρυσή εποχή σε κάθε αυγή του πολιτισμού
  • να βλέπετε τις κοινωνικές μας δράσεις και να συμμετέχετε κι εσείς.


Τι είναι η Νέα Ακρόπολη;
Σας καλούμε στη σελίδα μας στο Facebook για να μάθετε



Σάββατο, 7 Ιουνίου 2014

H ΝΕΑ ΑΚΡΟΠΟΛΗ και τα Ηνωμένα Έθνη ενάντια στο φασισμο και στο ρατσισμο


Η ΝΕΑ ΑΚΡΟΠΟΛΗ είναι ενάντια στη ρατσιστική και φασιστική οργάνωση και δράση και ιδιαίτερα αντίθετη με τη διάκριση εναντίον των μειονοτήτων. Ο Διεθνής Οργανισμός ΝΕΑ ΑΚΡΟΠΟΛΗ (ΔΟΝΑ) ενθαρρύνει και προτρέπει τα παραρτήματά του να ενώσουν τις προσπάθειες τους με φορείς των Ηνωμένων Εθνών στις αντίστοιχες χώρες, ώστε να εργαστούν για την υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, της ανεκτικότητας, της συνεχούς εξέλιξης και του εθελοντισμού ενάντια στον ρατσισμό, στο φασισμό και στη ξενοφοβία.
Οι κίνδυνοι του ρατσισμού, ΝΕΑ ΑΚΡΟΠΟΛΗ

Η Νεα Ακροπολη, με έμπνευση παρόμοια με αυτήν που προωθείται από τα Ηνωμένα Έθνη, έχει πραγματοποιήσει πολλές δραστηριότητες για την υπεράσπιση και προώθηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Με το έργο της, η Νέα Ακρόπολη, αναμεταδίδει τα λόγια που συγκεντρώθηκαν στην Συμφωνία της Διεθνούς Διακήρυξης ως "μία κοινή στάθμη επίτευξης για όλους τους ανθρώπους και όλα τα έθνη, στο σημείο που κάθε άτομο και κάθε ιστός της κοινωνίας, έχοντας πάντα υπόψη τη Διακήρυξη, θα επιδιώξει διαμέσου της διδασκαλίας και της εκπαίδευσης να προωθήσει τον σεβασμό για αυτά τα δικαιώματα και τις ελευθερίες."

Το αποδεικνύουμε με τις διακηρύξεις μας αλλά και τις συνεχείς μας δράσεις, όπως μπορείτε να δείτε στα παρακάτω άρθρα μας:


Δείτε στο youtube Τι είναι η ΝΕΑ ΑΚΡΟΠΟΛΗ



Η ΝΕΑ ΑΚΡΟΠΟΛΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΡΑΤΣΙΣΤΙΚΗ, ΞΕΝΟΦΟΒΙΚΗ ΚΑΙ ΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΔΡΑΣΗ ΚΑΙ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΣΤΗ 1Οη ΓΙΟΡΤΗ ΕΘΕΛΟΝΤΙΣΜΟΥ



Διαβάστε επίσης: 




Σάββατο, 17 Μαΐου 2014

Ρατσισμός

Τι είναι ο ρατσισμός; Ποιες είναι οι βαθιές αιτίες του; Ποια είναι τα επίπεδα και οι όψεις του ρατσισμού που δημιούργησε τόσα εγκλήματα ανάμεσα σε θρησκείες, λαούς, έθνη, αιρέσεις κ.α. 

Αποσπάσματα από άρθρο του J. A. Livraga, Ιδρυτή της Νέας Ακρόπολης
Αυτός που γράφει αυτές τις γραμμές έχει αφιερώσει μεγάλο μέρος της πλέον μακριάς του ζωής, στη μελέτη των ιστορικών φαινομένων κι έχει επαληθεύσει ότι αυτά είναι&δύο ειδών μερικά είναι επαναληπτικά και εμφανίζονται και ξαναεμφανίζονται σε διάφορες εποχές χωρίς μεγάλες παραλλαγές. Τα άλλα είναι πιο μεταβλητά και δεν επαναλαμβάνονται ποτέ, καθώς ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις της πορείας των καιρών. Αλλά στην κάθε ιστορική στιγμή κινείται ένα εκκρεμές που κυβερνά τα γεγονότα, και τόσο το σταθερό, όσο και το κινητό μέρος του, αποτελούν μια θαυμάσια μηχανή, που δεν είναι και θα είναι παρά μια μηχανή που σηματοδοτεί το ρυθμό της ιστορικής μηχανικής, τους παλμούς μιας καρδιάς που ζει,επιταχύνεται και επιβραδύνεται,υποφέρει κάποτε από ταχυκαρδίες. Που κάποτε γεννήθηκε και θα καταλήξει να πεθάνει.

Εθελοντισμός, μας ενώνει - Νέα Ακρόπολη
Ο εθελοντισμός μας ενώνει - Νέα Ακρόπολη

Ο Κόσμος και η Ιστορία του Κόσμου είναι, λοιπόν, όπως τα αντιλαμβάνονταν οι Νεοπλατωνικοί της Περγάμου και της Αλεξάνδρειας πριν σχεδόν 2.000 χρόνια
είναι ένας "Μακρόβιος", ένα μεγάλο ζωντανό ον στο οποίο είμαστε ενσωματωμένοι σχηματίζοντας τον υπαρξιακό ιστό του, με ξεχωριστή ζωή ο καθένας από μας, με ξεχωριστή ζωή οι διάφορες Κοινωνίες και Πολιτισμοί, αλλά όλα εξαρτημένα στο Μεγάλο Ρυθμό, στο Μυστήριο, στο Ον των όντων. Ενάντια σε αυτόν τον παγκόσμιο ρυθμό τίποτα δεν μπορούν να κάνουν οι διανοητικοί μας διαξιφισμοί. Είναι όπως είναι και το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να τον αντιληφθούμε ή όχι.

Όσοι δεν τον αντιλαμβάνονται, συνήθως δεν αξίζουν το όνομα φιλόσοφος, γιατί μένουν στην επιφάνεια των γεγονότων χωρίς να κάνουν τον κόπο να επαληθεύσουν τις αιτίες και το υπόβαθρό τους. Η αλλοτρίωση, που διαταράσσει το λόγο και την αντίληψη, τους αφήνει στο φαινομενικό παράδοξο της ύπαρξης, και πιστεύουν ότι ο χρόνος τους -αυτός που εκείνοι ζουν- είναι μοναδικός, ότι η πρόοδος είναι συνεχόμενη και γραμμική. Αλλά η Ιστορία -επαρκώς γνωστό μέρος του ανθρώπινου παρελθόντος- είναι κυκλική και ανταποκρίνεται σε απόκρυφους κινητήρες που αποκαλύπτονται μόνο σε αυτούς που διαλογίζονται βαθιά.

Πολυάριθμες μορφές Κουλτούρας και Πολιτισμού έχουν διαδεχθεί μέσα από τις χιλιετίες. Οι αλλαγές είναι πιο πολύ φαινομενικές από πραγματικές και ο άνθρωπος που χειριζόταν ένα ρωμαϊκό τέθριππο άρμα δεν είναι πολύ διαφορετικός από αυτόν που σήμερα οδηγεί ένα τραίνο ή ένα αυτοκίνητο. Έχει αλλάξει η μηχανή, η μηχανική του οχήματος, όχι ο ανθρωπος.

Παίρνοντας για παράδειγμα ένα από αυτά για τα οποία μπορούμε να έχουμε καλύτερη πληροφόρηση, για εκείνους που τότε ζούσαν στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, ήταν αδύνατο να πιστεύουν ότι μπορούσε να πέσει εκείνος ο πολιτικο-κοινωνικο-οικονομικο-πολιτιστικός κολοσσός. Αλλά έπεσε. Και στη Ρωμαϊκή Αυγουστιαία Ειρήνη που διοικούσε το Δυτικό Κόσμο, αφού εξαντλήθηκε ο ιστορικός της χρόνος και έχοντας ανάγκη ανανέωσης, τη διαδέχθηκε η λεγόμενη περίοδος του Aνω Μεσαίωνα.

Μερικά από τα τμήματα της Αυτοκρατορίας απέκτησαν δική τους δυναμική, και το σύνολό της απειλήθηκε από περιθωριακούς λαούς, που τότε κινήθηκαν προς την καρδιά της.

Στους αιώνες 5ο, 6ο και 7ο παρουσιάστηκαν μεταναστευτικά φαινόμενα με λαούς που με κάποιο τρόπο είχαν βυθιστεί στη μεγάλη σκεπτομορφή της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, ή που, εκφοβισμένοι από τη δύναμή της, κρατήθηκαν μακριά από αυτήν. Το Ρωμαϊκό Κράτος, η συμφωνία λαών μέσα σε μια ενωμένη μοίρα, άφησε πέρασμα σε πλήθος εθνών και φύλων.

Έτσι εμφανίστηκαν:

Το Βησιγοτθικό Βασίλειο της Γαλλίας (419-5Ο7)
Το Βησιγοτθικό Βασίλειο στην Ισπανία (5Ο7-711)
Το Οστρογοτθικό Βασίλειο της Ιταλίας (489-552)
Οι Γότθοι (34Ο-375) ~ - Το Βανδαλικό Βασίλειο (435-534)
Το Λογγοβαρδικό Βασίλειο (από το 568)
Το Βουργουνδικό Βασίλειο (443-453)
Οι Ούννοι του Αττίλα (434-453)
Το Βασίλειο των Φράγκων (από το 486)
Και... Σάξωνες, Σουάβοι, Αλανοί, Αγγλο-Σάξωνες και άλλοι πολλοί.
Σήμερα είναι απλά ονόματα για πολλούς αναγνώστες αλλά τότε ήταν υπαρκτές και τρομερές πραγματικότητες. Μικρά φέουδα και συμμορίες εγκαταστάθηκαν κάνοντας ανταρτοπόλεμο ή περιπλανήθηκαν στη θάλασσα, καθώς πήραν τη γενική ονομασία Βίκιγκς, με την οποία πέρασαν αργότερα στην ιστορία.

Η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία της Ανατολής, χριστιανικοποιημένη μέσα από τη σήμερα λεγόμενη Ορθόδοξη πίστη, με μεγάλα σκαμπανεβάσματα, άντεξε μέχρι την εποχή των Σταυροφοριών και δέχτηκε το τελικό χτύπημα στα μέσα του 15ου αιώνα, στα χέρια ενός τμήματος της αυξάνουσας Ισλαμικής Αυτοκρατορίας. Αναβιώθηκαν τα εθνικά ζητήματα, οι φυλές, με διάφορους κινητήρες: τους θρησκευτικούς, οικονομικούς, πολιτικούς και κυρίως δημογραφικούς... γιατί στο ρολόι της Ιστορίας, η μοιραία ώρα της πτώσης της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας είχε ηχήσει στις κοιλάδες της Ασίας, όταν ακόμη κυβερνούσαν σ'αυτήν οι πρώτοι αυτοκράτορες. Αλλά σαν μπάλες του μπιλιάρδου που αλληλοχτυπιούνται, αυτές που δεν εξαφανίστηκαν, πεθαίνοντας, στις τρύπες του πάγκου, έφθασαν τριακόσια ή και τετρακόσια χρόνια αργότερα στις πύλες της Ρώμης, της Ραβένας και της Κωνσταντινούπολης.

Η υπερήφανη Πρωτεύουσα των Ρωμαίων, αξέχαστο θαύμα που φιλοξενούσε στην εποχή των Αντωνίνων 1.2ΟΟ.ΟΟΟ άτομα, και η εξαίσια αιγυπτιακή Αλεξάνδρεια, όπου ζούσαν ένα εκατομμύριο ψυχές, μετατράπηκαν σε χωριά, σαν "πρωτόγονους" λαούς, που χρησιμοποιούσαν τα ερείπια ως λατομεία. Τον 8ο αιώνα, η Ρώμη δεν είχε πάνω από 3Ο.ΟΟΟ κατοίκους μόνιμους. αλλες σημαντικές πρωτεύουσες της Ευρώπης μετατράπηκαν επίσης σε χωριά με βρώμικους δρόμους, λασπωμένους όπου θέριζε η πανώλη.

Η σημερινή μας έννοια για το "Έθνος" είναι, έξω από το πλαίσιο των τελευταίων αιώνων, κάτι πολύ σχετικό, και στην πλειοψηφία των περιπτώσεων, ακόμα και ψεύτικο.

Ας πάμε στην αρχαιότητα. Μέχρι ποιου σημείου υπήρξαν έθνη η Αίγυπτος, η Σουμεριά, η Ελλάδα και η ίδια η Ρωμη; Μήπως ήταν οι Κινέζοι ή οι Ινκας, και η Ινδία ή η Περσία; Πράγματι, εκείνη που πλησίασε περισσότερο την έννοια αυτή ήταν η Ρώμη, γιατί η Αυτοκρατορία της έδωσε μια ενότητα στην Ευρώπη και στην κοίτη της Μεσογείου, όπου, χωρίς να εξαφανιστούν οι τοπικές γλώσσες, έθιμα και νομίσματα, επικράτησε μια κοινή γλώσσα, η λατινική, έθιμα με καλούς τρόπους και ένα επίσημο νόμισμα. Οι υπόλοιπες κοινότητες που αναφέραμε πριν, ποτέ δεν ξεπέρασαν την τελλούρια και χθόνια πραγματικότητα των φυλών τους. Διαφορετικές κουλτούρες και γλώσσες συμβίωναν και συνέπιπταν με τρόπο σύγχρονο, μα όχι συνέποχο.

Αυτή η όψη των εθνών, πυρήνων σχεδόν οικογενειακών που διατηρούν γλώσσες και τρόπους ζωής, θρησκευτικές αντιλήψεις, ή τουλάχιστον μυστικιστικές, έθιμα και ήθη, είναι πολύ σημαντικό να ληφθεί υπ'όψη. Αν και στον Δυτικό κόσμο -και λόγω της επιρροής του και στον Ανατολικό και τον Αμερικάνικο- έχουν θαφτεί μετά από την εποχή του Κάτω Μεσαίωνα, όμως δυναμώθηκαν υπόγεια σιγά-σιγά μέχρι που στους αιώνες 16ο ως 20ο η έννοια έγινε πλέον αξίωμα. Και τώρα μας εκρήγνυται στα χέρια σαν ωρολογιακή βόμβα.

Πραγματικά, ποτέ δεν εξαφανίστηκε, απλώς ισοπεδώθηκε και έμειναν σαν πληγές "ξεπερασμένων" χρόνων, διάφορες "αποικίες", "γκέτο" και "ρεζέρβες".

Οι φιλονικίες των ισχυρών χωρών και η κομμουνιστική, φασιστική και εθνικοσοσιαλιστική επανάσταση, που είχαν προηγηθεί από άλλες στην Αμερική και την Ασία, οδήγησαν στους δυο πιο μεγάλους πολέμους, σε πλανητικό επίπεδο -μερικές φορές οι ιστορικοί δεν αντιλαμβάνονται ότι αυτός που συνέβηκε με τον Ναπολέοντα ήταν επίσης ένας παγκόσμιος πόλεμος- στους οποίους οι 'σοφιστικέ' περιπλοκότητες των εξοπλισμών και την επιστήμης που μπήκε στην υπηρεσία της τεχνικής του πολέμου, τάραξαν βίαια τα πιο βαθιά στρώματα της ανθρώπινης κοινωνίας. Ταυτόχρονα ρίχτηκαν κεραυνοί απανθρώπινων αφηρημένων εννοιών, αλυσσίδες ψεμμάτων που γέννησαν νέα βία. Μερικές αποσιωπήθηκαν όπως η κομμουνιστική καταστολή, άλλες τις φούσκωσαν όπως τις ναζιστικές και άλλες μυθικοποιήθηκαν όπως την σχεδόν πρόσφατη του πολέμου του Βιετνάμ, όπου πέθαναν λιγότεροι αμερικανοί πολίτες από αυτούς που πέθαναν σε αυτοκινητιστικά δυστυχήματα στις ΗΠΑ την τελευταία δεκαετία.



Με τον έναν ή τον άλλο τρόπο οι μεγάλοι και μικροί πόλεμοι, δεν έλυσαν τα πράγματα και η ανεξέλεγκτη δημογραφική αύξηση, μαζί με μυστικές συμφωνίες για "εξαποικισμό" της Αφρικής και της Ασίας, δημιούργησαν τον λεγόμενο Τρίτο Κόσμο, στον οποίο σήμερα ζει περισσότερο από το μισό του παγκόσμιου πληθυσμού σε απάνθρωπες καταστάσεις, που οι κοινωνιολόγοι έχουν ονομάσει, κάνοντας επίδειξη αληθινού μαύρου χιούμορ, "χαρακτηριστικές καταστάσεις των χωρών σε ανάπτυξη".

Δείτε ένα ωραίο βίντεο από παιδιά πολύ νέα. Ακρόπολη: Όχι στον ρατσισμό 


Αλλά το μεγάλο Εκκρεμές, κυβερνημένο από δυνάμεις που αντιστοιχούν στην Κοσμική Ζωτικότητα, δεν ενδιαφέρεται πολύ ούτε λίγο για τη γνώμη των ανθρώπων και ακόμα λιγότερο αν αυτοί είναι ανίκανοι, όχι μόνο για την ομαδική διακυβέρνηση, αλλά ακόμα και για την ατομική. ~Ενας νέος Μεσαίωνας έρχεται καταπάνω στην δική μας πολιτιστική μορφή, αναπόφευκτα και ήδη έχουν αρχίσει οι πρώτες του εκδηλώσεις. Και βέβαια, ξαναεμφανίζονται οι εθνικότητες και οι αιώνιες μορφές του ρατσισμού, που όπως όλοι οι "ισμοί", είναι υπερβολική λατρεία σε μια πραγματικότητα. Γιατί αν και είναι μια πραγματικότητα η ύπαρξη των φυλών, στο σημείο που ένας γιατρός ειδικευμένος στην ανατομία μπορεί να ξέρει αν ο σκελετός ενός ανθρώπου ανήκε σ'έναν λευκό, μαύρο ή κίτρινο, ευρωπαίο ή ασιάτη, αντίθετα ο ρατσισμός όμως δεν είναι μια πραγματικότητα αλλά μια φαντασίωση που μετατράπηκε σε εφιάλτη.

Και όλα αυτά επειδή δεν τόλμησαν να αναγνωρίσουν μια ολοφάνερη αλήθεια: ότι δηλαδή όλοι είμαστε διαφορετικοί, ατομικά και συλλογικά. Το όραμα ενός Μοναδικού Κόσμου που θα μιλούσε την γλώσσα Εσπεράντο, υπήρξε μια απλή ουτοπία της δεκαετίας του '20. Σήμερα κούγεται γελοίο.

Ισως ένας Σταυροφόρος ή ένας άνδρας του Σουλεϊμάν του Μεγαλοπρεπή -οι Αρχηγοί δεν συνηθίζουν να το πιστεύουν πραγματικά- να είχαν σκεφθεί ότι κάποτε όλος ο κόσμος θα μπορούσε να είναι χριστιανικός ή μουσουλμανικός...αλλά όποιος το πιστέψει σήμερα, μπροστά στο θέαμα των συμβάντων που απλώς καθρεπτίζει ο καθημερινός τύπος, είναι ένας καθαρός ανόητος ή ένας φανατικός ξεκομμένος από την επικαιρότητά μας.

Με αυτό το νέο Μεσαίωνα, λογικά, έρχεται ένας νέος ρατσισμός, γιατί τα σύνορα αρχίζουν να ταρακουνιούνται και οι εθνικιστικές ομάδες ξαναεμφανίζονται στην επιφάνεια, με τις θετικές και τις αρνητικές ιδιότητές τους, με τις συγκρούσεις, τους εγωκεντρισμούς και τους αταβισμούς τους. Και δεν αναφέρομαι μονάχα στο "απαρτχάϊντ" (που υπάρχει στην Νότια Αφρική και στην Κίνα, στο Ισραήλ και στο Ιράκ, όπου περιστάσεις του χρώματος του δέρματος και της πίστης φέρνουν σε σύγκρουση τους ανθρώπους μεταξύ τους), αλλά όλοι λίγο-πολύ υποφέρουμε το σύνδρομο του εθνικισμού και πυρηνονόμαστε σε φυλές γιατρών, δικηγόρων, μουσικών, στρατιωτικών, ανδρών, γυναικών, παιδιών και γερόντων. Είναι, επιμένουμε, ένας πόλεμος όλων εναντίον όλων. Τα συτήματα που μας διοικούσαν έχουν αποτύχει και τώρα η κτηνώδης φύση -αλλά αυθεντική- αναβλύζει παντού. Οπως στον προηγούμενο ευρωπαϊκό Μεσαίωνα.

Δεν πρέπει να κλείσουμε τα μάτια: σιγά-σιγά θα επιστρέψουν οι νέοι σκλάβοι, οι μεταναστάσεις και οι ιεροεξεταστές. Αυτοί οι τελευταίοι ήδη βρίσκονται ανάμεσά μας.

Θα μπορούσε κανείς να μου υπενθυμίσει ότι οι σκλάβοι υπήρξαν στον Κλασσικό Κόσμο. Αλλά εγώ σας υπενθυμίζω επίσης ότι η σκλαβιά εξαφανίστηκε στον 10ο αιώνα, και όχι από λόγους ηθικούς, αλλά επειδή υπήρξαν μηχανές που την αντικατέστησαν. Οι εκ των προτέρων δηλώσεις είναι απλώς λογοτεχνία. Ενας άνδρας ή μια γυναίκα δεν είναι σκλάβοι επειδή δεν ψηφίζουν, αλλά είναι όταν χάνουν την ανθρωπιά τους για να μεταμορφωθούν σε πράγματα που αγοράζονται και πουλιούνται ή χαρίζονται και που οι ζωές τους είναι εξαρτημένες από αφεντικά που τους υποτάσσουν και υποβιβάζουν ενάντια σε κάθε λόγο και συναίσθημα. Και αν το ψιλοβελονιάσουμε περισσότερο, ποτέ δεν έπαψε να υπάρχει η σκλαβιά: για να το επιβεβαιώσουμε ας ρωτήσουμε έναν Εβραίο αν μπορεί να παντρευτεί ελεύθερα με μια χριστιανή, ή αν ένα μέλος ευγενικής οικογένειας μπορεί να παντρευτεί με μια μανάβισα. Αν ένας μουσουλμάνος του Ιράν μπορεί να πάψει να είναι τέτοιος εθελοντικά, ή αν ένας λευκός μπορεί να εκλεγεί πρόεδρος σε μια μαύρη φυλή ή αντίθετα.


Πιστεύω ότι έχουμε κάνει με τον Κόσμο ένα κουβάρι τρομερής σύγχυσης και ότι πικραίνουμε τη ζωή μας άσκοπα. Πρέπει να μάθουμε να ζούμε και να αφήνουμε τους άλλους να ζήσουν. Στο μικρό μας φιλοσοφικό "εργαστήριο" του Διεθνή Οργανισμού "Νέα Ακρόπολη", με έδρες σε πενήντα χώρες, μπορέσαμε να δώσουμε πρόσβαση σε θέσεις υψηλής ευθύνης σε ανθρώπους χριστιανικής προέλευσης, από όλες τις διάφορες αιρέσεις, εβραικής, μουσουλαμνικής και σιντοϊστικής προέλευσης. Οι επιδερμίδες τους είναι -αν και η αλήθεια είναι ότι σχεδόν δεν το έχω προσέξει- λευκές, κίτρινες, μαυριδερές.

JAL, ΧΑΛ, ΛΙΒΡΑΓΚΑ, ΝΕΑ ΑΚΡΟΠΟΛΗ
Jorge Angel Livraga


Πού βρίσκεται το μυστικό αυτής της επιτυχίας;

Είναι πολύ απλό. Βάλαμε τον Ανθρωπο πάνω από τον άνθρωπο, δηλαδή το πνευματικό και ευγενές μέρος κυριαρχώντας πάνω στο υλικό και τραχύ. Δεν μαζικοποιήθηκε. Ενας άνθρωπος αξίζει γι'αυτό που πραγματικά είναι ως ον, και όχι για το χρώμα του δέρματός του ή για τον τόπο όπου η Μοίρα τον οδήγησε να γεννηθεί. Και αυτός ο τόπος γέννησης είναι πολύ σημαντικός, γιατί ένα παιδί που για παράδειγμα γεννιέται στην Ισπανία, θα το πάνε για βάπτισμα στην καθολική κολυμβήθρα χωρίς να διαλέξει και να εκθέσει γνώμη. Αν είκοσι χρόνια αργότερα, με λογική και μόρφωση, προτιμούσε άλλη θρησκεία ή καμμία, θα ήταν ένας αποστάτης, ένας παραβάτης. Και το ίδιο συμβαίνει με τις άλλες θρησκείες. Γιατί; Γιατί δεν σέβεται η ελευθερία του ατόμου, το οποίο θεωρείται ένα απλό μηχανικό μέρος μιας "Κοινωνίας Εθίμων". Είναι κατά βάθος, μια μορφή φόβου, ένας πνευματικός ρατσισμός. ~Πίσω από κάθε ρατσισμό υπάρχει φόβος. Αν έρχεται καταπάνω μας ένας νέος ρατσισμός είναι γιατί έχουμε στήσει βωμό στον φόβο, στην αδυναμία. Εκατομμύρια παιδιά δεν παίζουν πλέον με τα σώματά τους, παίρνοντας και δίνοντας υγιεινά χαστούκια και χάδια, αλλά παραμένουν στατικά, αποβλακωμένα μπροστά σε μια συσκευή TV, βλέποντας αυτά που κάνουν άλλοι. Φτιάχνουμε μια κουλτούρα θεατών, απλών παρατηρητών ανίκανων να σκέπτονται και να αισθάνονται από μόνοι τους.

Από αυτό το κρέας χωρίς φωτιά, από αυτές τις Ψυχές χωρίς ζωή, θα τροφοδοτείται ο ρατσισμός που έρχεται, γιατί, ας μην το ξεχάσουμε, ρατσισμός σημαίνει φόβος, είναι να ζήσει κανείς προς τα έξω, είναι επιφανειακότητα. Αν εσωτερικοποιηθούμε και αναγνωρίσουμε την φυσική ύπαρξη των δύο φύλων, των φυλών, των εθνών, των διαφορετικών γνωμών, θα φτάσουμε στην αληθινή ελευθερία. Και όπου υπάρχει αληθινή ελευθερία δεν χωράει ο ρατσισμός ούτε καμία φανατική μορφή αντιμετώπισης της ύπαρξης.

Πηγή: nea-acropoli.gr